درآمدی بر روش شناسی اندیشه سیاسی در دوره میانه تمدن اسلامی
18 بازدید
محل نشر: سیاست » بهار 1386 - شماره 1 »(32 صفحه - از 77 تا 108)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
روش‏شناسی یک علم ابزاری است که به اعتبار شرایط امکان آن،از دو جهت محدودیت دارد: 1.نسبت با نوع معرفت‏شناسی؛2.نسبت با ماهیت موضوع.بنابراین،می‏توان گفت که معرفت- شناسی‏ها،جهان‏بینی‏ها و،به‏طور کلی،نظام دانایی در هر تمدنی،مبنای روش اندیشه و زندگی یک‏ قوم به‏طور عام،و زندگی سیاسی آنان به‏طور خاص،را تشکیل می‏دهند.دانش سیاسی دوره میانه‏ اسلام نیز از نظام معرفتی ویژه‏ای پیروی می‏کند و البته اندیشه در باب امر سیاسی در دنیای اسلام‏ هم برمبنای همان نظام عام دانایی استوار است.این دانش دارای ویژگی‏هایی همچون نظام فطرت، ضرورت وحی و نبوت،بنیاد شرعی عقل و فلسفه،بنیاد عقلی و فلسفی شریعت،جهان نص،تقدیم‏ نص و رواج فقه سیاسی می‏باشد.در این مقاله به اجمال،به این دو نکته،یعنی نسبت روش‏شناسی‏ اندیشه سیاسی دورهء میانه اسلامی با معرفت‏شناسی از یک سو،و با ماهیت موضوع سیاست از سوی‏ دیگر،اشاره شد و تلاش کرده‏ایم نتایج منطقی این نوع از نسبت و رابطه را در عمل سیاسی‏ مسلمان دورهء میانه تحلیل کنیم.
آدرس اینترنتی